Kategori: Öykü

  • Piyano

    1.  Artık bir yerden başlaması gerekiyordu.   Bileğinden başladı. Piyanonun bütün beyaz tuşları, kırmızıya bürünene kadar çalmak istiyordu.  Çaykovski – Old French Song, Op. 39  2.  Vücudu ağırlaşırken, kulakları daha net duyuyor gibiydi.  Parmak uçları sızlıyor, damla damla dökülürken kan parmaklarından tuşlara, tane tane yine parmağından emiyordu notaları.  3.  Beyaza kesmiş yüzü, kolları ve parmakları müziğin…

    doğu Kaşka |

    Devamını oku: Piyano
  • Önce Dayak Vardı

    1.  Önce dayak vardı. Söz sonra icat edildi. Çünkü ben konuşmayı çok geç öğrendim. Dayak yemeyi ise beşikten düşerken.   Birkaç ismim vardı ama hiçbirinde benim ben olmadığımı fark ettim.  2.  Büyürken ve sözler bir kamçı darbesi gibi değerken sırtıma ve kamburlaşırken dilim bunca eziyet karşısında, iki dili sığdırdım yaşamaya.  Önce dayak vardı. Ben de önce…

    doğu Kaşka |

    Devamını oku: Önce Dayak Vardı
  • Bitmeyen Moby Dick

    Açık büfe bölümünün sağında, sulu yemeklerin hemen önündeki kolonun arkasında, siparişleri yazdıkları bilgisayar vardı. Zülfü de orada durmuş, masalara bakıyordu. Eksik yazdığı sipariş ya da verip de yazmadığı bir şey var mı diye kontrol ediyordu. O kolonun arkası aynı zamanda onun soluklanma alanı olmuştu. Oradan etrafı gözlüyor, masaları izliyor, bir eksik var mı anlamaya çalışıyordu.…

    doğu Kaşka |

    Devamını oku: Bitmeyen Moby Dick

Yorum bırakın

Blog hakkında

bilmediğim bir şeyler var. biliyorum, koparırsam yeşilliği, ölecek. / sohrab sepehri