Kategori: Şiir

• allah ve anne

  1.allah uyandı uykusundanmahmur gözleriyle izledi dünyayıbunlar benim yarattığım taşlar değil dedidağıbir tavşan yıktı 2.hani allah uyumazve peygamberler rüyamıza girmezdisen de yalancısın anne 3.annemle allah’ın suretini aramaya çıkmıştıkağlayarak yürüyorduktopalladığım oluyorduayakkabı ayağıma vuruyor diyordum annemeayağımda ayakkabı olmadığını bilmiyordumallah’ı bulduğumuzda bana bir ayakkabı alır mı 4.bir yorgunluk büyüyor kuşun kanatları altındaevler düşüyorkaçışan herkes bana çarpıyoryerden kalkamıyorum bir türlüsarılamıyorum…

  doğu Kaşka |

  7 Oca 2025

  Şiir

  Devamını oku: allah ve anne