1. 

Artık bir yerden başlaması gerekiyordu.  

Bileğinden başladı. Piyanonun bütün beyaz tuşları, kırmızıya bürünene kadar çalmak istiyordu. 

Çaykovski – Old French Song, Op. 39 

2. 

Vücudu ağırlaşırken, kulakları daha net duyuyor gibiydi. 

Parmak uçları sızlıyor, damla damla dökülürken kan parmaklarından tuşlara, tane tane yine parmağından emiyordu notaları. 

3. 

Beyaza kesmiş yüzü, kolları ve parmakları müziğin rengiyle direniyordu. Saçlarındaki beyazlıklar, bu birkaç dakika içerisinde daha da artmış gibiydi. Kan saçlarındaki siyahları da alıp akıtıyordu bileğinden. 

Parmakları daha fazla dayanamazdı. 

Kolları uyuşuyordu. 

Gözlerini sıkıca kapayıp, başını geriye doğru yasladı. Son birkaç nota. Ve 16. dakika da kolları geriye düştü. Piyanonun bütün beyaz tuşları, kırmızıydı. 

“Parmaklarımdaki bu şeytani zehir, bileğimdeki güçsüzlüğü doyuruyor bu gece.” 

---

KE Dergisi 15. Sayı – Mayıs / Haziran 2022